Wist je dít al over mola-zwangerschappen?

De KNOV en de NHG schatten dat er jaarlijks 20.000 miskramen zijn in Nederland. In die cijfers zijn de ongeveer 2.000 buitenbaarmoederlijke zwangerschappen niet meegenomen. Ook weten we dat er elk jaar 30.000 abortussen zijn. En vele embryo’s in vruchtbaarheidstrajecten, ook zij doen ertoe.

Nóg een groep die van belang is: elk jaar zijn er zo’n 300 vrouwen met een mola-zwangerschap.

Verloskundige Cora Staal van verloskundigenpraktijk Goed Begin uit Renkum heeft zich er verder in verdiept. Samen met Johanna, een zwangere die zelf een mola-zwangerschap meemaakte. Het vakblad Nataal schreef er vorig jaar ook over.

Cora en Johanna

Cora ken ik van de nascholing die ik op haar praktijk mocht geven. Én ze begeleidde de geboortes van de drie prachtige kinderen van mijn jongste broer en schoonzus. Dus ik belde haar op.

Cora, wat is een mola-zwangerschap ook alweer?

‘Bij een mola-zwangerschap is er wel een bevruchting geweest, maar daarna gaat de celdeling niet zoals het hoort. De cellen van de placenta groeien als kankercellen.’

En de medische behandeling is niet genoeg?

‘Kijk, een vrouw krijgt een curettage en komt meteen in een traject om de kanker te behandelen. In 15% van de gevallen is deze behandeling niet afdoende en moeten vrouwen nog een traject volgen om de kanker te behandelen. Dat is natuurlijk belangrijk. Maar tegelijk heeft ze haar zwangerschap verloren. De psychologische impact van het verlies van haar zwangerschap mag meer aandacht hebben.’

Daar ben ik het natuurlijk hartgrondig mee eens.

Ik checkte nog iets bij Cora:

Na een mola-zwangerschap mag je toch voorlopig niet zwanger worden?

‘Dat was vroeger zo. Toen mocht een vrouw na een mola-zwangerschap een half jaar niet zwanger worden. Dat was natuurlijk een grote emotionele belasting voor de vrouw en haar partner. Gelukkig is de richtlijn aangepast. In 2018 al, maar niet iedereen weet dat. Nu is er alleen een wachttijd voor de vrouwen die een aanvullende behandeling, chemotherapie, nodig hebben.’

Cora, wat raad jij verloskundigen en gynaecologen aan rond mola-zwangerschappen?

‘Verdiep je in de nieuwe richtlijn zodat je medisch de juiste zorg geeft. Maar dus ook: heb aandacht voor de psychosociale kant van het verlies. Geef net als bij alle miskramen goede nazorg.’

Wil je daarvoor concrete ideeën? Volg dan de geaccrediteerde nascholing ‘Vrouwen met een miskraam goed begeleiden’.

Het was fijn om Cora weer te spreken! Ze geeft nog een tip voor lotgenoten: ‘De stichting Olijf zet zich ook in voor vrouwen met een mola-zwangerschap.’

Voor ouders kan het ook heel helpend zijn om het boek ‘Als je je kindje verliest in de zwangerschap’ in te vullen.

Stilstaan bij het verlies, daarvoor is het nooit te laat

Ik herinner me een moeder die ik heb mogen begeleiden. Laat ik haar Nathalie noemen. Toen ze bij mij kwam, was haar mola-zwangerschap al jaren geleden, ze kreeg daarna twee zonen die inmiddels 8 en 6 jaar waren.

Ik heb met Nathalie mijn 5-stappenprogramma doorlopen.

En het werkte super voor haar. Dat ze weer in verbinding kon gaan met het kindje van de mola-zwangerschap, deed haar én haar gezin heel goed. Ze konden verder, met vertrouwen in de toekomst.

Nathalie had haar mola-zwangerschap inderdaad beleefd zoals Cora het ook beschrijft: alle aandacht naar kanker, geen ruimte om toen stil te staan bij haar verlies.

Daarvoor is het nooit te laat, gelukkig.

© Miriam van Kreij – 2021