5 misverstanden over buitenbaarmoederlijke zwangerschappen

Zwanger buiten je baarmoeder?

Dan zit het prille kindje bijvoorbeeld in je eileider.

Dat heet dan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

In jargon: EUG: extra uteriene graviditeit. Of ZOL: zwangerschap onbekende locatie.

Vaak lost het lichaam een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zelf op. Dan is er geen operatie nodig. Zie thuisarts.nl.

Maar, als het prille kindje doorgroeit op een plek buiten de baarmoeder, dan moet er ingegrepen worden. Anders is het leven van de moeder in gevaar. Bijvoorbeeld omdat een eileider kan knappen als het kindje erin doorgroeit.

De ingreep is een operatie, waarbij de eileider dan vaak weggehaald moet worden.
 
Rond die ingreep zijn er 5 belangrijk misverstanden. 

Deze 5 misverstanden moet je kennen als professional.

 

Dit zijn de 5 meestverzwegen misverstanden rond de operatie bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap:

1. Misverstand bij je cliënt: ‘Kan de arts mijn kindje niet verplaatsen naar ín mijn baarmoeder? Tegenwoordig kan er zoveel!’ Helaas, dat kan dus echt niet.
2. Paniek: ‘Is mijn kans op een kind nu gehalveerd?’ Wat blijkt? Je vruchtbaarheid gaat naar 70% als je nog één eileider over hebt. Maar die wil je dan natuurlijk niet óók kwijt raken. Heb er als professional aandacht voor, ook in een nieuwe zwangerschap.
3. Misverstand binnen een relatie. De vrouw is overgeleverd aan professionals die snel handelen, ze ondergaat met spoed een operatie, zij moet herstellen, etc. Voor haar partner kan het ook heel intens zijn, omdat hij heeft ervaren dat zijn partner in levensgevaar was. Hij liep serieus risico om zijn partner kwijt te raken. Daar mag echt aandacht voor zijn. Nu en in een volgende zwangerschap. Ooit vertelde een vader: ‘Ik voel me schuldig, want ík heb haar zwanger gemaakt. Daardoor heeft ze dit allemaal moeten doorstaan.’
4. Onbegrip in de omgeving. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is echt een andere ervaring dan een miskraam. Door de gevaarlijke situatie, door de operatie en door het fysieke herstel. Dus een ‘Oh ja, ik had ook een miskraam’ is meestal niet passend.
5. Associatie met abortus. Ja, een buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt door de operatie gestopt. Het is dus een afgebroken zwangerschap. Een gewenste zwangerschap, die actief wordt afgebroken, terwijl je dat niet wil. Dat kan voelen als abortus. Daar kan gêne en schaamte op zitten, waardoor mensen er minder gemakkelijk over praten. En het kan ingewikkeld zijn op de laag van de identiteit: Zo zei Noa: ‘Ik was altijd tegen abortus, maar nu is mijn zwangerschap actief afgebroken. Hoe verhoud ik me hiertoe?’

Wil je leren hoe je optimale begeleiding geeft aan mensen met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?

Vraag een gesprek met me aan, dan bespreken we samen of de opleiding tot miskraam- & abortuscoach past bij waar jij nu staat.

Reageer ook gerust als je nu heel ander werk doet.

Misschien is het tijd voor een carrière-switch?